Safu ya mbele ya Uingereza inayoundwa na Harry Kane, Jude Bellingham, Noni Madueke na Anthony Gordon iliisumbua sana Croatia kwa mashambulizi yao ya mara kwa mara. Kisha kocha Thomas Tuchel akatoa silaha nyingine ambayo inapaswa kuwatia hofu wapinzani wote wa Uingereza katika Kombe la Dunia.
Baada ya safu hiyo ya ushambuliaji kuwachosha Wacroatia, Tuchel aliwaachia wachezaji wa akiba wenye uwezo mkubwa, hatua iliyoonyesha kina na ubora wa kikosi chake. Hilo linaifanya Uingereza kuwa moja ya timu hatari zaidi kwenye mashindano haya, ikiwa na uwezo wa kubadili mchezo hata kutoka benchi la wachezaji wa akiba.
Haikuwa uchezaji mkamilifu. Ushindi wa Uingereza wa 4-2 ulifichua baadhi ya wasiwasi, hasa katika safu ya ulinzi. Maswali yataulizwa kuhusu ushirikiano wa John Stones na Ezri Konsa, huku Declan Rice na Elliot Anderson wakishindwa kabisa kufikia viwango ambavyo wamejiwekea wao wenyewe.
Lakini wakati Uhispania, Brazil, Ureno na Uholanzi wote wameonyesha udhaifu katika mashindano haya, ni vigumu kuikosoa sana Uingereza kwa ushindi wake wa kushawishi dhidi ya moja ya timu imara zaidi kwenye mashindano.
Na Uingereza wana kitu ambacho hakuna taifa jingine linaweza kufanana nacho. Ndani ya dakika 90, Thomas Tuchel alionyesha kikosi cha mashambulizi chenye uwezo wa kuzidi nguvu ulinzi wowote duniani.
Kando na ushindi wa Germany wa 7-1 dhidi ya Curacao, hakuna timu nyingine iliyowahi kutoa onyesho la ushambuliaji lililokuwa na nguvu kama hilo kwenye Kombe hili la Dunia. Tofauti ni kwamba Uingereza walifanya hivyo dhidi ya Croatia, timu kubwa na yenye hadhi, si timu dhaifu.
Ufaransa wanaweza kuwa na majina makubwa sawa kwa upande wa karatasi, lakini walionekana kutokuwa na muunganiko dhidi ya Senegal, na hatimaye walitegemea vipaji binafsi vya Kylian Mbappé na Michael Olise ili kuvuka mstari wa ushindi.
Ousmane Dembélé na Désiré Doué, licha ya kiwango chao kizuri klabuni, hawakuonekana kuwa na maelewano kamili na safu nzima ya ushambuliaji.
Uingereza, kwa upande mwingine, walionekana kuwa na muunganiko wa kutisha sana.
Anthony Gordon na Noni Madueke walielewa majukumu yao kikamilifu. Walitanua uwanja, wakatengeneza nafasi na kuwaweka kwenye mazingira bora Harry Kane na Jude Bellingham kung’ara na kuamua mchezo.
Bukayo Saka kwa kawaida angekuwa miongoni mwa wachezaji wa kwanza kuanza kikosi cha kwanza. Badala yake, alikuja kutoka benchi akiwa na nguvu mpya na kuwatesa mabeki waliokuwa wamechoka. Wazo la kukabiliana na Saka pamoja na Madueke ndani ya mchezo mmoja linatosha kumfanya beki wa pembeni aingiwe na hofu.
Kuwa na mchezaji wa kiwango chake akiingizwa mwisho wa mchezo ni anasa ambayo makocha wachache wa timu za taifa wanaweza hata kuota. Udhibiti wake wa hali ya juu karibu na Josip Stanišić kabla ya kumalizia kwa utulivu bao la nne la Uingereza ulionesha kiwango kikubwa cha vipaji vilivyo chini ya uongozi wa Tuchel.
Kinachoshangaza zaidi ni kwamba Uingereza walifanya haya yote huku wakiwaacha Cole Palmer na Phil Foden nyumbani. Uamuzi huo uliibua maswali wakati kikosi kilipotangazwa, lakini sasa unaonekana kuwa uamuzi wa kiufundi uliokamilika.
Madueke na Rashford wametumia sehemu kubwa ya msimu kuleta mabadiliko muhimu wakitokea benchi kwenye klabu zao. Tuchel anaonekana kuwatanguliza wachezaji wanaokubali majukumu yaliyo wazi ndani ya mfumo uliotulia.
Palmer na Foden ni vipaji vya kiwango cha dunia, lakini wote wamezoea kuwa kiini cha timu zao. Badala yake, Tuchel anaonekana kuamua kujenga kikosi ambacho kila mchezaji anaelewa jukumu lake kikamilifu.
Huo ndio mtazamo uleule uliosababisha kuchaguliwa kwa Djed Spence, Dan Burn na Trevoh Chalobah mbele ya Trent Alexander-Arnold.
